Brat Ryszard Pinarski z Bractwa Kurkowego z Wrześni od wielu lat utrzymuje kontakt z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Solecznikach i często tam bywa. Tym razem zorganizował wyjazd na Dożynki w Solecznikach na Litwie. Do udziału zaprosił siostry i braci z Kurkowych Bractw Strzeleckich: Opalenica, Ligota-Korytnica-Koryta i Grodu Przemysława. Oto relacja Elżbiety Zakrzewicz.

12 września 2014 wyruszyliśmy z Gniezna, pojechaliśmy po braci z Ligoty i w drogę.
Jeszcze w Polsce zatrzymaliśmy się w miejscowości Przewięź gdzie znajduje się szósta śluza na Kanale Augustowskim (licząc od strony Biebrzy) pomiędzy jeziorami Studzienicznym i Białym Augustowskim Wybudowana w latach 1826 – 1827 przez ppłk. inż. Augusta Schulca. Do dnia dzisiejszego zachowała się w oryginalnym stanie.
Następnie miejscowość Giby. Pomnik na wzgórzu wzniesiony latem 1991 r. upamiętnia ofiary największej zbrodni popełnionej na Polakach po zakończeniu II wojny światowej. Granica i nocleg w Solecznikach.
W sobotę złożenie zniczy i chwila refleksji w Ponarach. W czasie II wojny światowej, w latach 1941-1944 las w Ponarach był miejscem masowych mordów dokonywanych przez oddziały SS, policji niemieckiej i kolaboracyjnej policji litewskiej pod Wilnem. Ofiary przywożono pociągami lub ciężarówkami (czasem transportami pieszymi), rozstrzeliwano i grzebano w olbrzymich dołach. I cel sobotniej wycieczki Troki. Zamek na wyspie, dawna rezydencja wielkich książąt litewskich, gotycki, zbudowany przez wielkiego księcia Witolda na pocz. XV w. na Wyspie Zamkowej jeziora Gałwe.

Zatrzymaliśmy się też w miejscu gdzie istniała Rzeczpospolita Pawłowska republika samorządowa utworzona w granicach I Rzeczypospolitej we wsi Pawłowo (dawniej Merecz) koło Wilna, w której właściciel wsi, ksiądz Paweł Ksawery Brzostowski, w roku 1769 zastąpił pańszczyznę oczynszowaniem i nadał chłopom wolność osobistą. Rzeczpospolita Pawłowska obejmowała obszar ponad 3 tys. hektarów, miała własną konstytucję, herb, pieniądze, sejm, skarb, kasę samopomocy i szkołę. W sumie republika księdza Brzostowskiego w Pawłowie funkcjonowała 25 lat. W niedzielę po śniadaniu odwiedziliśmy dzieci z Solecznickiego Domu Dziecka na Litwie. Przekazaliśmy przywiezione materiały biurowe (zeszyty szkolne) i słodycze. Chwila rozmowy z dziećmi, zaciekawiły je nasze stroje. I na koniec pamiątkowe wspólne zdjęcie. W niedzielę, 14 września br. obchodzono w Solecznikach "Dożynki", największą kulturalno - rolniczą imprezę w regionie solecznickim.
Dożynki, inaczej zwane Świętem Plonów, są świętem ludowym połączonym z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac plonowych. W czasach przedchrześcijańskich - etniczne święto słowiańskie, przypadające w okresie równonocy jesiennej (23 września). Współcześnie obchodzone zwykle w jedną z niedziel września po zakończeniu żniw. Dożynki rozpoczęła msza święta, w podzięce za udane zbiory. Przemawiał także lider Akcji Wyborczej Polaków na Litwie, europoseł Waldemar Tomaszewski Po Mszy świętej na imprezę przybyła też prezydent Litwy Dalia Grybauskaitė.

Przywódczyni kraju do mieszkańców i gości święta zwróciła się w języku polskim. Po powitaniu przez mera rejonu, Zdzisława Palewicza, prezydent Dalia Grybauskaitė, podziękowała po polsku mieszkańcom Solecznik, a także polskiemu prezydentowi Bronisławowi Komorowskiemu, którego nazwała swoim przyjacielem. Prezydent Komorowski przesłał list do Polaków w Solecznikach, który odczytano podczas uroczystości. Delegacja Bractw Kurkowych wręczyła pani prezydent bochen chleba przywieziony z Polski i poświęcony przez biskupa Kaliskiego Edwarda Janiaka. W programie: jarmark twórców ludowych, wystawa stoisk dożynkowych, Msza św. dziękczynna, konkursy, koncerty zespołów z rejonu solecznickiego.

Jedną z atrakcji był turniej strzelecki zorganizowany przez Kurkowe Bractwa Strzeleckie, które ufundowały nagrody dla najlepszych strzelców.

Nagrody wręczano na głównej scenie, a najważniejszą nagrodę „Puchar Mera” wręczył osobiście mer rejonu Zdzisław Palewicz. Gwiazda koncertu: Andrzej Rosiewicz, Zespół Pieśni i Tańca UniwersytetuWileńskiego i Białoruski Zespół Państwowy "Pieśniary"! W poniedziałek zwiedzania Wilna. Po drodze zatrzymaliśmy się na cmentarzu Na Rossie. To jedna z czterech polskich nekropolii narodowych. Najważniejszy grób Rossy – przykryty płytą z czarnego wołyńskiego granitu - spoczywa tu serce marszałka Józefa Piłsudskiego u stóp trumny ze szczątkami Jego Matki Marii z Billewiczów

Piłsudskiej. Na płycie grobowej widnieje lakoniczny napis: MATKA I SERCE SYNA, nie ma nazwiska, ale każdy Polak przybywający na Rossę wie, kto w tym miejscu jest pochowany.
Ostra Brama w Wilnie brama miejska na Starym Mieście w Wilnie, gotycka, wzniesiona w latach 1503–1514; wraz z przylegającym do niej fragmentem muru obronnego stanowi jedyną pozostałość dawnych fortyfikacji miejskich; odstrony wewnętrznej bramy znajduje się kaplica Ostrobramska z obrazem MatkiBoskiej Ostrobramskiej Królowej Korony Polskiej (Matki Boskiej Miłosierdzia). Podobnie jak od siedmiu wieków króluje na Jasnej Górze Najświętsza Maryja Panna Częstochowska, tak od blisko czterystu lat króluje z wysokości swojego nadbramnego wzniesienia całej ziemi litewskiej, białoruskiej i polskiej Pani Ostrobramska, Matka Wschodu i Zachodu Królowa Korony Polskiej. “Świeci” blaskiem wspaniałych szat przez okna kaplicy nad Ostrą Bramą, widoczna z daleka.
Rzut oka na pałac prezydencki. Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Władysława w Wilnie, miejsce pochówku wielkich książąt litewskich i królów Polski. Góra Trzykrzyska) – wzgórze w Wilnie, na prawym brzegu Wilejki, dawniej zwana Łysą lub Krzywą. Na górze stoi pomnik – trzy białe krzyże. Według legendy na Górze Łysej za czasów Olgierda umęczono siedmiu franciszkanów. Czterech strącono do Wilejki, zaś trzy Krzyże z ciałami męczenników ustawiono na górze.
Nadszedł dzień powrotu. Wyjazd wcześnie rano. W drodze powrotnej podziwialiśmy widoki nad Niemnem. Zatrzymaliśmy się w Studzienicznej, jeszcze chwila przerwy w Gietrzwałdzie przy Sanktuarium Maryjnym i do domu. Piękne widoki, ciekawe zabytki, przemiła atmosfera, wspaniali gościnni ludzie roześmiane twarze dzieci to obraz który na długo zostanie w naszych sercach.

Opracowanie i zdjęcia Siostra Elżbieta Zakrzewicz