Na cmentarzu Rakowickim we środę 14 kwietnia 2017 r. pochowano szczątki dr. Stanisława Rowińskiego, wybitnego przedwojennego krakowskiego adwokata, wiceprezesa Bractwa Kurkowego, członka Towarzystwa Gimnastycznego Sokół i Krakowskiego Chóru Akademickiego UJ. Na powrót do Krakowa czekały 65 lat.

Stanisław Rowiński zmarł w 1952 r. w pomorskim Kocborowie k. Starogardu Gdańskiego i tam został pochowany.
- Uważałem, że należy mu się powrót do Krakowa. Pamiętam z czasów dzieciństwa, że gdy chodził ze mną po krakowskim Rynku, wszyscy go pozdrawiali. Kiedy kilka lat temu sam tutaj wróciłem po kilkudziesięcioletnim pobycie w Ameryce, zacząłem szukać jego grobu. Pomocny był szczególnie red. Tadeusz Majewski, związany rodzinnie z Kocborowem. Cieszę się, że po licznych wysiłkach, w których wspierali mnie m.in. Rafał Wolfram z Bractwa Kurkowego, przy życzliwości prezydenta Krakowa, udało się wreszcie sprowadzić prochy mojego dziadka do miasta, gdzie działał owocnie przez kilkadziesiąt lat - powiedział dziennikarzom Bogdanowi  Gancarzowi z "Gościa Niedzielnego" i Marianowi Satale z "Gazety Krakowskiej" 81-letni Jacek Rowiński, przedsiębiorca, wnuk Stanisława Rowińskiego.
W ostatniej krakowskiej drodze śp. Stanisława Rowińskiego uczestniczyli reprezentanci krakowskiego Bractwa Kurkowego - król kurkowy Zbigniew Kwater "Binarny" z marszałkami Janem Grzegorzem Pacutem i Adamem Rajpoldem. Ojciec Leon Pokorski (ofm) znalazł się wśród koncelebransów mszy świętej żałobnej. Był podstarszy Kazimierz Loranc, ze sztandarem wystąpili chorąży Wiesław Proszek z astystą Andrzeja Czekaja i Tomasza Nowaka. Artylerię Bractwa Kurkowego reprezentowali bracia Mateusz Bartkiewicz, Marek Rogóż i Janusz Wójcik dowodzeni przez ceremoniarza Macieja Żółcińskiego. Władze Zjednoczenia Kurkowych Bractw Strzeleckich RP reprezentowali wiceprezes Zdzisław Grzelka i prezes Sądu Honorowego Gniewomir Rokosz-Kuczyński. Inicjatorem sprowadzenia szczątków byłego wiceprezesa Bractwa Kurkowego do Krakowa był brat Rafał Wolfram, który podczas ceremoni wystąpił z bardzo interesującym przemówieniem, w którym przypomniał zasługi śp. Stanisława Rowińskiego. W ubraniach klubowych przyszli na pogrzeb również bracia Zbigniew Wolfram i Kazimierz Łodziński.
Nad urną z prochami i nad grobem pochyliły się sztandary Bractwa Kurkowego, Sokoła i krakowskiej adwokatury.
- Pragnąłbym, aby przykład życia druha Rowińskiego wyznaczał kierunek nam wszystkim - powiedział nad grobem Konrad Firlej, adwokat, prezes krakowskiego Sokoła.
- Był to człowiek twardych postaw, dążący do tego, by zachować godność człowieka - powiedział Stanisław Jaźwiecki, przedstawiciel adwokatury krakowskiej.
Stanisław Rowiński urodził się w 1872 r. W latach 1889-1894 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu studiów praktykował w Krakowie jako adwokat. Cieszył się dużym uznaniem. Był m.in. ostatnim przedwojennym dziekanem krakowskiej Rady Adwokackiej, wiceprezesem Związku Adwokatów Polskich. W 1938 r., jako jedyny Polak w historii, był prezesem Międzynarodowego Związku Adwokatów. Działał również na innych polach społecznych - był radnym miasta Krakowa, prezesem krakowskiego Sokoła w latach 1919-1931, wiceprezesem Bractwa Kurkowego.
W czasie wojny został mianowany przez władze okupacyjne komisarycznym zarządcą adwokatury krakowskiej, równocześnie współpracując z tajną Śląsko-Krakowską Radą Adwokacką. W 1945 r. opuścił Kraków, osiedlając się w Kocborowie na Pomorzu, gdzie jego syn Władysław pracował jako lekarz. Tam zmarł i został pochowany.
Jakie związki ma sławny adwokat z Bractwem Kurkowym?
W latach 1932 do 1945 roku był I wiceprezesem Towarzystwa Strzeleckiego Bractwo Kurkowe. Po raz pierwszy w spisach członków Towarzystwa Strzeleckiego Bractwo Kurkowe pojawia się w 1907 roku na pozycji 82. Do Bractwa należało wtedy 120 osób. W tym czasie godność członka honorowego miał Juliusz Leo, prezydent Krakowa, a na liście członków znajdowali się m.in. Wacław Anczyc, Jan Armółowicz, Jan Gotz Okocimski, Edmund Klemensiewicz, Franciszek Macharski. Prezesem Towarzystwa Strzeleckiego Bractwo Kurkowe był Ludwik Schneider. W roku wybuchu I wojny światowej Rowiński był na 118 pozycji członków Bractwa, których wtedy było 180. Na pierwszej powojennej liście członków z roku 1919 Stanisław Rowiński, mieszkaniec kamienicy przy ul. Studenckiej 21 figuruje pod nr 107. Było wtedy 164 członków.